Witosław Antoni Porczyński
Biografia
Witosław Antoni Porczyński urodził się 12 czerwca 1892 w Ciechanowie w rodzinie Jana, inżyniera technologa, i Leontyny z Chmielińskich, nauczycielki.
Podczas I wojny światowej brał udział w bitwie pod Gorlicami. W 1918 roku, jako oficer, służył w 3. pułku ułanów w ramach I Korpusu Polskiego w Rosji. Z dniem 4 listopada 1918 został przydzielony do 3. pułku ułanów. 1 marca 1919 formalnie przyjęto go do Wojska Polskiego.
W 1921 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie jako słuchacz dwuletniego kursu normalnego 1921–1923. 3 maja 1922 zweryfikowano go na majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 85. lokatą w korpusie oficerów jazdy. 1 października 1923 po ukończeniu kursu i dyplomu oficera Sztabu Generalnego został przydzielony do Departamentu II Ministerstwa Spraw Wojskowych. 12 kwietnia 1927 awans na podpułkownika ze starszeństwem od 1 stycznia 1927 i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W listopadzie tego roku przeniesiony do 10. pułku ułanów w Białymstoku jako zastępca dowódcy; w listopadzie 1928 mianowany dowódcą tego pułku i piastował to stanowisko do lutego 1938. 10 grudnia 1931 awans na pułkownika ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 i 2. lokata w korpusie oficerów kawalerii. W Białymstoku mieszkał w koszarach przy ul. Kawaleryjskiej 70/3. W marcu 1938 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa sztabu.
W czasie kampanii wrześniowej był szefem sztabu etapów Armii Kraków. W marcu 1943 był szefem sztabu Dowództwa Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii. Po wojnie w okresie PRL uczestniczył w uroczystościach 10. Pułku Ułanów Litewskich. Zmarł 3 lutego 1981 roku i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 141-1-5).
Był żonaty z Ireną z Wallmanów (ok. 1902–1980), z którą miał trzy córki: Maria Janina Ulatowska (1924–2002), Anna Kazimiera Dajewska (1926–1967) i Zofia Teresa (ur. 1932).