Lubosław Krzeszowski
Biografia
Urodzony w Ciechanowie 5 kwietnia 1897 roku, był synem Mieczysława, oficera armii carskej stacjonującego w Garnizonie Ciechanów, i Marii z domu Bujalska.
W czasie I wojny światowej walczył jako oficer artylerii w Armii Imperium Rosyjskiego, a następnie w polskich formacjach wojskowych w Rosji. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w Wojsku Polskim, między innymi w dywizjonie szkolnym Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu (pozostając oficerem nadetatowym 10. pułku artylerii ciężkiej) oraz w 18. pułku artylerii lekkiej w Ostrowi Mazowieckiej. Ukończył kurs dla oficerów sztabowych artylerii w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.
W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w konspiracji. Był jednym z organizatorów Organizacji Wojskowej „Wilki” w Warszawie, a we wrześniu 1941 roku wszedł w skład Polskich Wojsk Unijnych. Następnie w szeregach Armii Krajowej, na stanowisku szefa sztabu Wilenskiego Okręgu AK. Za działania w czasie operacji „Ostra Brama” wyróżniony orderem Virtuti Militari.
Według ustaleń historyka Janusza Kurtyki, od 1940 był agentem sowieckiego wywiadu. W 1944 został komendantem Obszaru Północno-Wschodniego organizacji NIE. Od czerwca do lipca 1944 był internowany przez NKWD i zadenuncjował kierownictwo organizacji NIE oraz część sztabu swojego obszaru, w tym osoby ze sztabu.
Od stycznia 1945 roku ponownie w Wojsku Polskim. Przez szereg lat był wykładowcą w Oficerskiej Szkole Uzbrojenia, a następnie w Studium Wojskowym Politechniki Warszawskiej. Działał również w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Zmarł 21 marca 1965 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 24-7-16).