Kazimierz Marian Wyziński
Biografia
Kazimierz Marian Wyziński urodził się 16 lutego 1894 w Ciechanowie w rodzinie Konstantego i Apolonii z Kurzypińskich. Był bratem działaczy niepodległościowych: Wacława „Wyrwy” (1897–1947), majora piechoty Wojska Polskiego, odznaczonego Krzyżem Niepodległości, oraz Jana „Podlaskiego” (ur. 1900), przemysłowca, odznaczonego Medalem Niepodległości.
Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Był referentem oświatowym w Wojskowym Więzieniu Śledczym Nr I w Warszawie. W kwietniu 1923 wrócił do macierzystego 15. Pułku Piechoty w Dęblinie. W listopadzie 1925 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto na stanowisko oficera instrukcyjnego. W lutym 1926 został przeniesiony do 36. Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie i objął stanowisko dowódcy kompanii szkolnej.
Na stopień majora mianował się ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został przeniesiony z 21. Pułku Piechoty w Warszawie do 41. Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko dowódcy batalionu. W kwietniu 1935 przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w sierpniu 1935 przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Suwałki na stanowisko komendanta. W 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Suwałki, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.
W czasie okupacji był członkiem ZWZ, a później działaczem AK na stopniu podpułkownika. Aresztowany 24 maja 1944, osadzony na Pawiaku, wywieziony do obozu Stutthof (nr więzienny 36201), a następnie więziony w Wejherowie. Przeżył wojnę. Zmarł 22 maja 1965 roku i spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B 17-1-12).