Ireneusz Krzemiński

Socjolog, profesor nauk humanistycznych
22.06.1949 Ciechanów

Biografia

Ireneusz Krzemiński urodził się 22 czerwca 1949 roku w Ciechanowie. Ukończył IX Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku. W 1972 ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1980 uzyskał stopień doktora na podstawie pracy pt Kontrowersje wokół kontynuacji myśli teoretycznej G.H. Meada i meta-teoretyczne problemy współczesnej socjologii. Promotorem doktatu był profesor Stefan Nowak.

W 1993 habilitował się w oparciu o dorobek naukowy oraz publikację zatytułowaną Co się dzieje między ludźmi? Analiza teorii interakcji społecznych. Promotorem była profesor Stefan Nowak. W 2013 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Od 1972 związany zawodowo z Instytutem Socjologii UW. W 1996 objął na tej uczelni stanowisko profesora. W latach 1997–1998 był profesorem Uniwersytetu Gdańskiego. W okresie 2001–2002 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Zarządzania Personelem, później był prorektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia. Został też wykładowcą na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie.

Został członkiem zarządu polskiego PEN Clubu. Był związany ze środowiskiem gdańskich liberałów. Na początku lat 90. należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, bez powodzenia w 1991 kandydował z listy tej partii do Sejmu.

Autor licznych publikacji dotyczących procesów zachodzących w społeczeństwach demokratycznych i komentator bieżących procesów politycznych w Polsce. Zajął się tematyką antysemityzmuwe współczesnej Polsce, w Instytucie Socjologii UW kierował projektem poświęconym sytuacji mniejszości seksualnych w Polsce w świetle badań empirycznych. W 2002 został członkiem Rady Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Autor artykułów w Przeglądzie Politycznym, a także w Tygodniku Powszechnym, Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej i magazynie Nigdy Więcej. Został też członkiem rady programowej stowarzyszenia Otwarta Rzeczpospolita.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015). Wyróżniony Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. Jana Strzeleckiego (1992).

W grudniu 2010 na łamach czasopisma Replika publicznie potwierdził, że jest gejem. W lipcu 2010 informację tę podał za jego zgodą, cytując jego wypowiedź, The New York Times.

Wybrane publikacje: Symboliczny interakcjonizm i socjologia (1986), Co się dzieje między ludźmi? (1992), Solidarność. Projekt polskiej demokracji (1997), Druga rewolucja w małym mieście. Zmiana ustrojowa w oczach mieszkańców Mławy i Szczecinka (2001), Solidarność. Niespełniony projekt polskiej demokracji (2013).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015).
Wyróżniony Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. Jana Strzeleckiego (1992).
Tytuł profesora nauk humanistycznych (2013).
Pełnił funkcje rektora Wyższej Szkoły Zarządzania Personelem i prorektora Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia.

Ciekawostki

W 2010 roku publicznie ujawnił, że jest gejem.
Był związany ze środowiskiem gdańskich liberałów i kandydował do Sejmu w 1991 r.

Udostępnij