Anna Czajka-Cunico
Biografia
Urodzona 7 lutego 1952 roku w Ciechanowie, Anna Czajka-Cunico ukończyła Filologię Germańską w Instytucie Germanistyki na Uniwersytecie Warszawskim w 1974 r. Jej praca magisterska nosiła tytuł Goethe's Wahlverwandtschaften. Ein Forschungsbericht und Versuch einer Interpretation, pod kierunkiem Elidy Marii Szaroty. Po stażu w Instytucie Germanistyki, do 1984 r. pracowała w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, kierując przez kilka lat Zespołem Badawczym Współczesnej Filozofii Niemieckiego Obszaru Językowego. W 1987 r. obroniła doktorat pt. Człowiek w filozofii Ernsta Blocha (promotor: Jan Garewicz).
Wykładała na świecie: Seminarium Retoryki Ogólnej Uniwersytetu w Tybindze (1991–1998); profesor kontraktowy Estetyki i Filozofii Kultury na Uniwersytecie w Parmie (2002–2006); Hermeneutyki Filozoficznej na Uniwersytecie w Genui. W 2008 r. objęła stanowisko adiunkta na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, dołączając do kadry nowo powstałego kierunku studiów kulturoznawstwo. W 2010 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa na podstawie pracy Poetyka i estetyka chwili. Studia o nowym ujęciu literatury i estetyki na podstawie dzieła Ernesta Blocha, a następnie objęła stanowisko profesora uczelnianego na UKSW. W 2022 r. otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o kulturze i religii.
Stypendystka Fundacji Alexandra von Humboldtta, Deutsche Forschungsgemeinschaft, Consiglio Nazionale di Ricerca. Członek Rady Nadzorczej i Komitetu Naukowego Centrum Studiów Antonio Balletto w Genui. Członek Zespołu ds. Wielo- i Międzykulturowości przy Narodowym Centrum Nauki.
Kieruje seriami „W stronę międzykulturowości” w Wydawnictwie UKSW i „Biblioteka Kultury Polskiej we Włoszech” w wydawnictwie Mimesis w Mediolanie.
Córka Kazimierza Czajki i Ireny z domu Jasińskiej. Jej mężem jest filozof włoski Gerardo Cunico, a córką Maria Halina Cunico.
Zainteresowania i kierunki badań
Obszar jej zainteresowań to współczesna filozofia niemiecka, filozofia o inspiracjach żydowskich, estetyka, teoria i filozofia kultury. Szczególny nacisk kładzie na badania międzykulturowe, w tym filozofię międzykulturową. Dorobek jej kształtował się w relacjach z różnymi środowiskami humanistyki europejskiej i w różnych językach.
W pracach swoich docieka podstaw filozofowania i kultury współczesności (publikacje na temat antropologii filozoficznej i filozofii niemieckiej, w tym przede wszystkim Ernsta Blocha, a następnie Margarete Susman). Prezentuje ujęcie kulturoznawstwa jako humanistyki integralnej, skupiającej postępowania różnych dyscyplin wokół uprawianej na polu hermeneutyki troski o człowieczeństwo. Rozwija podkreślany w tym ujęciu aspekt międzykulturowości. Podejmuje zadanie uobecniania kultury i humanistyki polskiej za granicą.