Stefan Błażej Olszewski
Biografia
Stefan Błażej Olszewski urodził się w 1897 roku w Ciechanowie. Ukończył gimnazja w Mławie i Warszawie (Gimnazjum Władysława IV), a także Wyższe Kursy Leśne (1915) i Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1923). W 1919 roku ukończył szkołę podchorążych piechoty.
W młodości działał w skautingu i ZHP w Ciechanowie; od 1915 roku należał do Organizacji, a od sierpnia 1918 roku był komendantem POW w powiecie ciechanowskim. Walczył w 33. pułku piechoty w randze podporucznika; od grudnia 1920 roku był komendantem wojskowego więzienia śledczego w Warszawie, referentem oświatowym w wojskowym więzieniu śledczym w Warszawie, a od 15 lutego 1921 roku – referentem oświatowym garnizonu Jabłonna-Legionowo.
W 1923–1924 pracował jako oficer sądowy przy Sądzie Rejonowym w Łomży, po czym został przeniesiony do rezerwy w stopniu porucznika. Następnie pracował w sądzie w Suwałkach, a potem był prokuratorem Sądu Okręgowego w Toruniu; od 1929 roku prowadził praktykę adwokacką w Ciechanowie.
Był delegatem na Ciechanów Rady Okręgowej Adwokackiej w Warszawie, założycielem i przewodniczącym Koła Peowiaków i Koła BBWR, członkiem Wydziału Powiatowego i Wojewódzkiego, radnym miasta Ciechanów i współorganizatorem Banku Mieszczańskiego.
W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany posłem na Sejm IV kadencji (1935–1938) z listy BBWR z okręgu nr 9 (powiaty mławski, ciechanowski, przasnyski i makowski), zdobywając 23 288 głosów. W kadencji tej pracował w komisjach: prawniczej i rolniej (1938). W marcu 1936 roku został wybrany do specjalnej komisji do rozpatrzenia projektu ustawy o upoważnieniu Prezydenta RP do wydawania dekretów z mocą ustawy; w marcu 1938 roku – do specjalnej komisji ds. oddłużenia rolnictwa, a w czerwcu 1938 roku – do specjalnej komisji ds. aprowizacji.
Podczas II wojny światowej został aresztowany przez Niemców w październiku 1939 roku, po dwóch tygodniach zwolniony, jednak zagrożony ponownym aresztowaniem wyjechał do Sandomierza, gdzie prowadził kancelarię adwokacką. Został pochowany na cmentarzu w Sandomierzu.
Życie rodzinne: był synem Romualda i Florentyny z domu Kołakowskiej. W 1926 roku poślubił Kazimierę Dramińską; mieli dwie córki: Elżbietę i Danutę.