Stanisław Milewski

Pisarz
22.01.1931 01.10.2013 Ciechanowie

Biografia

Stanisław Milewski urodził się 22 stycznia 1931 roku w Ciechanowie i zmarł 1 października 2013 roku.

Studiował filologię klasyczną, a następnie filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską napisał na temat slangu przestępczego w dwudziestoleciu międzywojennym.

W latach 1954–1964 pracował w Instytucie Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk jako kierownik Działu Administracyjno-Gospodarczego. Współpracował w tym okresie z kilkoma czasopismami. W styczniu 1965 r. podjął pracę dziennikarską w „Gazecie Sądowej i Penitencjarnej” (później zmieniała ona nazwy – najpierw na „Gazetę Sądową”, a potem na „Gazetę Prawniczą”). Był w niej sekretarzem redakcji, a następnie zastępca redaktora naczelnego aż do zlikwidowania tego dwutygodnika i przejścia na emeryturę w 1991 r.

Specjalizował się w reportażach z procesów sądowych oraz publikacjach z zakresu historii wymiaru sprawiedliwości, dziejów przestępczości i jej zwalczania oraz historii czasopiśmiennictwa prawniczego. Był autorem kilkunastu książek oraz kilkuset artykułów. Przez lata współpracował z redakcją miesięcznika „Palestra”.

Za Intymne życie niegdysiejszej Warszawy (Iskry 2008) uhonorowano go nagrodą „Warszawskiej premiery literackiej – książka maja 2008”.

Za książkę Codzienność niegdysiejszej Warszawy otrzymał w 2010 r. Warszawską Nagrodę Literacką.

Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wyróżniony Złotą Odznaką Zrzeszenia Prawników Polskich, Odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz Zasłużony dla Warszawy (1986 i 2009).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor kilkunastu książek oraz kilkuset artykułów na temat prawa, przestępczości i historii wymiaru sprawiedliwości.
Otrzymał Warszawską Nagrodę Literacką w 2010 za Codzienność niegdysiejszej Warszawy.
Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Wyróżniony Złotą Odznaką Zrzeszenia Prawników Polskich, Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz Zasłużony dla Warszawy.

Ciekawostki

Pracował w Gazecie Sądowej i Penitencjarnej, która później zmieniała nazwy na Gazetę Sądową i Gazetę Prawniczą.
Specjalizował się w reportażach z procesów sądowych oraz w historii wymiaru sprawiedliwości.
W młodości studiował filologię klasyczną i polską na Uniwersytecie Warszawskim.

Udostępnij