Piotr Aleksander Czerwiński
Biografia
Urodzony w Ciechanowie Piotr Aleksander Czerwiński był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu, którą ukończył w 1978 roku. Rozpoczął służbę jako dowódca plutonu w pułku czołgów w Lidzbarku Warmińskim, a następnie objął stanowisko dowódcy kompanii czołgów w Morągu oraz szefa sztabu batalionu czołgów po niespełna trzech latach.
Ukończył w 1983 roku kurs w Centrum Doskonalenia Oficerów w Warszawie, a w kolejnym roku został wyznaczony na stanowisko oficera operacyjnego sztabu 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie. W latach 1985–1987 był słuchaczem Akademii Wojsk Pancernych im. marszałka Rodiona Malinowskiego w Moskwie, a następnie zastępcą dowódcy 28. pułku czołgów w Czarnym. Po dwóch latach wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy pułku zmechanizowanego w Braniewie, a w latach 1991–1992 dowódcą 36. pułku zmechanizowanego w Trzebiatowie.
Czynnie uczestniczył w przeformowaniu tego pułku w 3. Brygadę Pancerną, a następnie został jej dowódcą. W 1996 roku objął stanowisko szefa sztabu 12. Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie. Po dwóch latach został szefem szkolenia tej dywizji i uczestniczył w tworzeniu Wielonarodowego Korpusu Północ–Wschód z siedzibą w Szczecinie. W 2000 roku ukończył Podyplomowe Studia Strategiczno–Obronne w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie i objął stanowisko zastępcy dowódcy 12 Dywizji Zmechanizowanej. W 2003 roku jako pierwszy polski dowódca prowadził wielonarodowe ćwiczenie dowódczo-sztabowe Cristal Eagle. 15 sierpnia 2003 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski mianował go na stopień generała brygady.
W okresie styczeń–lipiec 2004 pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Międzynarodowej Dywizji Sił Stabilizacyjnych w Iraku, a po powrocie do kraju awansował do stopnia generała dywizji. Od 26 sierpnia 2004 dowodził 1 Warszawską Dywizją Zmechanizowaną. W okresie od lipca 2005 roku do lutego 2006 roku dowodził V zmianą Polskiego Kontyngentu Wojskowego w składzie Międzynarodowych Siłów Stabilizacyjnych w Iraku – Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe. Od 29 listopada 2007 do 4 stycznia 2008 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, odwołany ze względu na oskarżenia o współpracę z tajnymi służbami PRL.
6 lutego 2017 roku został prawomocnie skazany na grzywnę za przekroczenie uprawnień wobec wykorzystania żołnierzy służby zasadniczej do budowy prywatnego domu generała.